Adenomiozę można leczyć bez usuwania macicy. Współczesna medycyna oferuje różne metody pozwalające ograniczyć dolegliwości związane z tą chorobą, w tym leczenie farmakologiczne, terapię hormonalną oraz zabiegi małoinwazyjne, takie jak embolizacja tętnic macicznych. Wybór odpowiedniego postępowania zależy jednak od nasilenia objawów, rozległości zmian, wieku pacjentki, dotychczasowego leczenia i planów dotyczących macierzyństwa.

Adenomioza może powodować bardzo bolesne miesiączki, obfite krwawienia i przewlekły ból w obrębie miednicy. Dolegliwości niekiedy znacząco utrudniają codzienne funkcjonowanie. Nie oznacza to jednak, że jedynym skutecznym rozwiązaniem jest histerektomia, czyli chirurgiczne usunięcie macicy.

W wielu przypadkach możliwe jest zastosowanie leczenia adenomiozy oszczędzającego macicę, którego celem jest złagodzenie objawów i poprawa jakości życia. Trzeba jednocześnie pamiętać, że zachowanie narządu nie zawsze oznacza zachowanie płodności, a poszczególne metody różnią się skutecznością, ograniczeniami i potencjalnym ryzykiem.

Czym jest adenomioza i dlaczego powoduje dolegliwości?

Adenomioza macicy to łagodna choroba ginekologiczna, w której tkanka przypominająca błonę śluzową macicy, czyli endometrium, występuje wewnątrz jej warstwy mięśniowej. Obecność takiej tkanki może prowadzić do zmian w strukturze mięśnia macicy, miejscowego stanu zapalnego, powiększenia narządu i występowania dolegliwości bólowych.

Choroba może przyjmować różne postacie. U niektórych pacjentek zmiany mają charakter ogniskowy i dotyczą ograniczonego obszaru macicy. U innych występuje adenomioza rozlana, obejmująca większą część mięśnia macicy.

Najczęstsze objawy adenomiozy obejmują:

  • obfite lub przedłużające się krwawienia miesiączkowe;
  • silny ból podczas miesiączki;
  • przewlekły ból podbrzusza i miednicy;
  • uczucie ucisku lub dyskomfortu w dolnej części brzucha;
  • bolesne współżycie;
  • plamienia i nieprawidłowe krwawienia z dróg rodnych;
  • trudności z zajściem w ciążę u części pacjentek.

Adenomioza nie zawsze powoduje zauważalne objawy. Zdarza się, że zostaje rozpoznana przypadkowo podczas badania USG wykonywanego z innego powodu.

Warto również wiedzieć, że adenomioza może współistnieć z endometriozą, mięśniakami macicy lub polipami endometrialnymi. Obecność kilku schorzeń jednocześnie może utrudniać ustalenie głównej przyczyny objawów oraz wpływać na wybór leczenia.

Czy adenomioza zawsze wymaga leczenia?

Nie każda pacjentka z rozpoznaną adenomiozą wymaga natychmiastowego rozpoczęcia terapii. Jeżeli choroba nie powoduje istotnych dolegliwości, lekarz może zalecić obserwację i okresową ocenę stanu zdrowia.

Decyzja zależy przede wszystkim od objawów, a nie wyłącznie od obecności zmian widocznych w badaniach obrazowych.

Leczenie rozważa się szczególnie wtedy, gdy:

  • ból miesiączkowy utrudnia pracę, naukę lub codzienne funkcjonowanie;
  • krwawienia są na tyle obfite, że mogą prowadzić do niedoboru żelaza lub niedokrwistości;
  • dolegliwości utrzymują się mimo stosowania leków przeciwbólowych;
  • choroba istotnie obniża jakość życia;
  • pojawiają się trudności związane z płodnością wymagające specjalistycznej diagnostyki.

Nie istnieje jeden uniwersalny schemat leczenia adenomiozy. U jednej pacjentki wystarczające może być leczenie hormonalne, podczas gdy u innej konieczne będzie rozważenie metod zabiegowych.

Jak rozpoznaje się adenomiozę przed rozpoczęciem leczenia?

Prawidłowa diagnostyka jest podstawą do wyboru odpowiedniego postępowania. Objawy adenomiozy mogą przypominać dolegliwości występujące przy innych chorobach ginekologicznych, dlatego samo stwierdzenie bolesnych lub obfitych miesiączek nie jest wystarczające do postawienia rozpoznania.

USG przezpochwowe

Podstawowym badaniem obrazowym jest najczęściej USG przezpochwowe. Pozwala ono ocenić budowę macicy, grubość i strukturę mięśnia macicy oraz poszukiwać zmian charakterystycznych dla adenomiozy.

Podczas badania specjalista może zwrócić uwagę między innymi na:

  • asymetryczne pogrubienie ścian macicy;
  • niejednorodną strukturę mięśnia macicy;
  • obecność drobnych torbieli śródmięśniowych;
  • nieprawidłowości w obrębie granicy między endometrium a mięśniem macicy;
  • powiększenie macicy.

Interpretacja obrazu wymaga doświadczenia. Nie każda nieprawidłowość widoczna w USG świadczy o adenomiozie.

Rezonans magnetyczny miednicy

W wybranych sytuacjach lekarz może zalecić rezonans magnetyczny. Badanie MR pomaga dokładniej ocenić lokalizację i rozległość zmian, a także odróżnić adenomiozę od innych schorzeń, w szczególności mięśniaków macicy.

Rezonans może mieć szczególne znaczenie wtedy, gdy rozważane jest leczenie zabiegowe, w tym embolizacja tętnic macicznych.

Ostateczna decyzja dotycząca dalszej terapii powinna wynikać z połączenia wyników badań obrazowych, wywiadu medycznego i oceny klinicznej.

Leczenie adenomiozy bez operacji – jakie są możliwości?

U wielu pacjentek pierwszym etapem postępowania jest leczenie farmakologiczne. Jego głównym celem jest ograniczenie bólu, zmniejszenie intensywności krwawień oraz poprawa komfortu życia.

Niesteroidowe leki przeciwzapalne

Niesteroidowe leki przeciwzapalne, czyli NLPZ, mogą być stosowane w celu łagodzenia dolegliwości bólowych towarzyszących miesiączce.

Nie usuwają jednak zmian charakterystycznych dla adenomiozy i nie wpływają bezpośrednio na przyczynę choroby. Ich zadaniem jest przede wszystkim leczenie objawowe.

Długotrwałe stosowanie NLPZ wymaga ostrożności, między innymi ze względu na możliwe działania niepożądane dotyczące przewodu pokarmowego, nerek i układu krążenia.

Leczenie hormonalne adenomiozy

Terapia hormonalna stanowi jedną z podstawowych metod leczenia objawowej adenomiozy. Może ograniczać krwawienia miesiączkowe i zmniejszać nasilenie bólu.

W zależności od sytuacji klinicznej lekarz może rozważyć:

  • doustne środki antykoncepcyjne zawierające estrogen i progestagen;
  • preparaty zawierające progestageny, na przykład dienogest;
  • system wewnątrzmaciczny uwalniający lewonorgestrel;
  • analogi hormonu uwalniającego gonadotropiny (GnRH);
  • inne leki hormonalne stosowane w szczególnych wskazaniach.

Jedną z wykorzystywanych metod jest system wewnątrzmaciczny z lewonorgestrelem. U części pacjentek może prowadzić do istotnego zmniejszenia krwawień i bólu miesiączkowego.

Nie każda terapia hormonalna jest jednak odpowiednia dla każdej kobiety. Znaczenie mają przeciwwskazania, tolerancja leczenia, wiek, choroby współistniejące i plany rozrodcze.

Niektóre leki mogą powodować działania niepożądane, a po zakończeniu ich stosowania objawy adenomiozy mogą powracać.

Czy leczenie farmakologiczne może całkowicie wyleczyć adenomiozę?

Leczenie farmakologiczne ma przede wszystkim kontrolować objawy choroby. Może przynieść wyraźną poprawę, jednak zazwyczaj nie prowadzi do trwałego usunięcia wszystkich zmian w mięśniu macicy.

U części pacjentek efekty terapii są wystarczające do utrzymania dobrej jakości życia przez długi czas. U innych objawy utrzymują się lub nawracają.

W takiej sytuacji lekarz może zaproponować zmianę leczenia albo skierować pacjentkę do oceny możliwości zastosowania procedury zabiegowej.

Adenomioza – jakie zabiegi pozwalają zachować macicę?

Leczenie oszczędzające macicę obejmuje kilka różnych metod. Niektóre polegają na usunięciu określonych zmian, inne na zniszczeniu tkanki chorobowej lub ograniczeniu jej ukrwienia.

Wybór zależy między innymi od tego, czy adenomioza ma charakter ogniskowy, czy rozlany, jak głęboko zmiany wnikają w mięsień macicy oraz jakie dolegliwości dominują.

Chirurgiczne usunięcie ognisk adenomiozy

W wybranych przypadkach adenomiozy ogniskowej możliwe jest operacyjne usunięcie części zmienionej tkanki z zachowaniem macicy. Procedura taka określana jest jako adenomiomektomia.

Nie zawsze można ją zastosować, szczególnie gdy zmiany mają charakter rozlany i obejmują znaczną część mięśnia macicy.

Zabieg wymaga odpowiedniej kwalifikacji i może wiązać się z ryzykiem powikłań, w tym osłabienia ściany macicy. Ma to szczególne znaczenie u kobiet planujących późniejszą ciążę.

Ablacja endometrium

Ablacja endometrium polega na zniszczeniu błony śluzowej wyściełającej jamę macicy. Może być rozważana u niektórych kobiet z obfitymi krwawieniami miesiączkowymi.

Trzeba jednak podkreślić, że adenomioza dotyczy mięśnia macicy, a nie wyłącznie jej błony śluzowej. Z tego względu ablacja endometrium nie usuwa głębiej położonych ognisk choroby, a jej skuteczność może być ograniczona.

Metoda ta nie jest odpowiednia dla kobiet planujących ciążę. Ciąża po ablacji endometrium może być niebezpieczna, dlatego konieczne jest omówienie kwestii antykoncepcji.

HIFU – leczenie skoncentrowanymi ultradźwiękami

HIFU, czyli High-Intensity Focused Ultrasound, to metoda wykorzystująca skoncentrowane fale ultradźwiękowe do termicznego niszczenia wybranych obszarów zmienionej tkanki.

Zabieg może być wykonywany pod kontrolą odpowiedniego obrazowania. Nie wymaga klasycznego chirurgicznego otwarcia jamy brzusznej.

HIFU nie jest jednak odpowiednie dla wszystkich pacjentek. Możliwość zastosowania tej techniki zależy od lokalizacji zmian, ich rozległości, warunków anatomicznych i dostępności procedury w wyspecjalizowanym ośrodku.

Embolizacja tętnic macicznych

Jedną z metod małoinwazyjnego leczenia objawowej adenomiozy jest embolizacja tętnic macicznych, określana również skrótem UAE.

Zabieg przeprowadza radiolog interwencyjny. Jego celem jest ograniczenie ukrwienia zmienionych chorobowo obszarów mięśnia macicy, co może prowadzić do zmniejszenia nasilenia objawów.

Embolizacja nie wymaga usuwania macicy ani wykonywania klasycznego cięcia chirurgicznego w obrębie jamy brzusznej. Stanowi jedną z możliwości leczenia u odpowiednio zakwalifikowanych pacjentek.

Na czym polega embolizacja tętnic macicznych w leczeniu adenomiozy?

Embolizacja adenomiozy jest zabiegiem wewnątrznaczyniowym, podczas którego lekarz dociera do tętnic macicznych za pomocą cienkiego cewnika wprowadzanego przez naczynie krwionośne.

Procedura jest wykonywana pod kontrolą obrazowania angiograficznego.

Jak przebiega zabieg embolizacji?

Przebieg procedury można przedstawić w kilku etapach.

1. Przygotowanie do zabiegu

Przed embolizacją przeprowadzana jest konsultacja i analiza dokumentacji medycznej. Lekarz ocenia wyniki badań obrazowych, stan zdrowia pacjentki i ewentualne przeciwwskazania.

2. Uzyskanie dostępu do naczynia

Radiolog zabiegowy wykonuje nakłucie tętnicy, najczęściej w okolicy pachwiny, a w niektórych przypadkach w obrębie przedramienia.

3. Wprowadzenie cewnika

Pod kontrolą aparatury rentgenowskiej lekarz przemieszcza cewnik przez układ tętniczy do naczyń zaopatrujących macicę.

4. Podanie materiału embolizacyjnego

Przez cewnik podawane są specjalne cząsteczki powodujące zamknięcie wybranych drobnych naczyń. W rezultacie zmniejsza się dopływ krwi do obszarów objętych leczeniem.

5. Obserwacja po zabiegu

Po zakończeniu embolizacji pacjentka pozostaje pod opieką personelu medycznego. Czas obserwacji, sposób leczenia bólu oraz termin wypisu zależą od przebiegu zabiegu i stanu zdrowia.

Embolizacja jest metodą małoinwazyjną, jednak nie oznacza to całkowitego braku ryzyka lub dolegliwości pozabiegowych.

Jakich efektów można oczekiwać po embolizacji adenomiozy?

Głównym celem embolizacji jest zmniejszenie objawów choroby przy jednoczesnym zachowaniu macicy.

U odpowiednio zakwalifikowanych pacjentek zabieg może prowadzić do:

  • ograniczenia intensywności krwawień miesiączkowych;
  • zmniejszenia bólu podczas miesiączki;
  • złagodzenia przewlekłego bólu miednicy;
  • ograniczenia dolegliwości związanych z powiększeniem macicy;
  • poprawy codziennego funkcjonowania i jakości życia.

Badania kliniczne wskazują, że u części kobiet embolizacja może przynieść istotną poprawę objawów. Nie oznacza to jednak, że procedura działa jednakowo u wszystkich pacjentek.

Rezultat zależy między innymi od charakteru adenomiozy, rozległości zmian, obecności innych schorzeń i indywidualnej reakcji organizmu.

Ważne jest również to, że poprawa nie musi pojawić się natychmiast. Efekty mogą rozwijać się stopniowo w kolejnych tygodniach i miesiącach.

U części pacjentek objawy mogą utrzymywać się lub nawracać, co niekiedy prowadzi do konieczności zastosowania dodatkowego leczenia.

Czy embolizacja adenomiozy jest bezpieczna?

Embolizacja tętnic macicznych jest procedurą wykonywaną w medycynie interwencyjnej, jednak podobnie jak inne zabiegi wiąże się z możliwością wystąpienia działań niepożądanych i powikłań.

Po zabiegu mogą wystąpić:

  • ból podbrzusza i skurcze macicy;
  • nudności;
  • przejściowe podwyższenie temperatury ciała;
  • osłabienie i uczucie zmęczenia;
  • dolegliwości w miejscu nakłucia tętnicy.

Objawy te mogą być elementem zespołu poembolizacyjnego. Ich nasilenie i czas utrzymywania się są indywidualne.

Do rzadszych, ale poważniejszych powikłań należą między innymi zakażenie, uszkodzenie tkanek wskutek niedokrwienia, powikłania naczyniowe oraz zaburzenia funkcji jajników. W niektórych sytuacjach konieczne może być dodatkowe leczenie.

Po embolizacji należy przestrzegać otrzymanych zaleceń. Narastający ból, wysoka gorączka, obfite krwawienie, omdlenie lub inne niepokojące objawy wymagają pilnej oceny medycznej.

Adenomioza a ciąża – czy leczenie bez usuwania macicy zachowuje płodność?

Kwestia płodności jest jednym z najważniejszych elementów planowania leczenia adenomiozy u kobiet w wieku rozrodczym.

Zachowanie macicy nie oznacza automatycznie zachowania możliwości zajścia w ciążę. Poszczególne metody mogą w różny sposób wpływać na funkcjonowanie narządu, rezerwę jajnikową oraz przebieg ewentualnej przyszłej ciąży.

Sama adenomioza również może wiązać się z trudnościami w uzyskaniu ciąży i zwiększonym ryzykiem niektórych powikłań położniczych.

Czy można zajść w ciążę po embolizacji adenomiozy?

Ciąża po embolizacji tętnic macicznych jest możliwa, ale dostępne dane nie pozwalają jednoznacznie określić wpływu tej procedury, wykonywanej z powodu adenomiozy, na płodność i bezpieczeństwo przyszłej ciąży.

Istnieje również możliwość niekorzystnego wpływu zabiegu na funkcję jajników i ukrwienie macicy.

Dlatego kobiety aktywnie planujące macierzyństwo powinny szczególnie dokładnie omówić z lekarzem inne dostępne rozwiązania i potencjalne konsekwencje embolizacji.

W takich przypadkach ważna może być konsultacja nie tylko z ginekologiem i radiologiem interwencyjnym, ale również ze specjalistą medycyny rozrodu.

Czy adenomiozę można leczyć przed planowaną ciążą?

Tak, jednak plan postępowania powinien być indywidualny. Leczenie może koncentrować się na ograniczeniu objawów albo stanowić część szerszej diagnostyki i terapii niepłodności.

Niektóre leki hormonalne hamują owulację lub uniemożliwiają starania o ciążę w trakcie ich stosowania. Inne interwencje mogą wpływać na strukturę ściany macicy lub zwiększać ryzyko powikłań położniczych.

Z tego względu decyzji o zabiegu oszczędzającym macicę nie należy podejmować wyłącznie na podstawie informacji, że narząd pozostanie zachowany.

Embolizacja a usunięcie macicy – czym różnią się te metody?

Embolizacja tętnic macicznych i histerektomia to dwa odmienne sposoby postępowania w objawowej adenomiozie.

Embolizacja ma na celu złagodzenie dolegliwości poprzez ograniczenie ukrwienia zmienionych chorobowo tkanek. Macica pozostaje zachowana, ale istnieje ryzyko utrzymywania się lub nawrotu objawów.

Histerektomia polega na chirurgicznym usunięciu macicy. Jest metodą definitywnego leczenia adenomiozy zlokalizowanej w macicy, lecz prowadzi do trwałej utraty możliwości donoszenia ciąży.

Wybór między tymi metodami zależy od wielu czynników, w tym od oczekiwań pacjentki, stopnia nasilenia dolegliwości oraz wyników wcześniejszego leczenia.

Usunięcie macicy może być rozważane szczególnie w sytuacji bardzo nasilonych objawów, braku skuteczności innych metod i braku planów dotyczących przyszłej ciąży.

Nie oznacza to jednak, że każda kobieta z zaawansowaną adenomiozą musi przejść taką operację.

Kto może zostać zakwalifikowany do embolizacji adenomiozy?

Do rozważenia embolizacji mogą kwalifikować się wybrane pacjentki z objawową adenomiozą, szczególnie gdy leczenie zachowawcze nie przynosi oczekiwanej poprawy lub jest źle tolerowane.

Podczas kwalifikacji lekarz bierze pod uwagę:

  • nasilenie krwawień i dolegliwości bólowych;
  • rozległość i lokalizację zmian;
  • wyniki USG i ewentualnego rezonansu magnetycznego;
  • obecność mięśniaków lub innych chorób ginekologicznych;
  • dotychczas stosowane leczenie;
  • stan zdrowia i możliwe przeciwwskazania;
  • oczekiwania pacjentki oraz plany dotyczące ciąży.

Szczególnego znaczenia nabiera współpraca ginekologa i radiologa interwencyjnego, ponieważ umożliwia ocenę zarówno ginekologicznych, jak i naczyniowych aspektów planowanego leczenia.

Aktywne zakażenie, podejrzenie nowotworu wymagającego innego postępowania czy niektóre problemy naczyniowe mogą stanowić przeciwwskazanie do wykonania procedury. Każdy przypadek wymaga indywidualnej oceny.

Czy po leczeniu adenomiozy potrzebne są badania kontrolne?

Tak. Niezależnie od zastosowanej metody konieczna może być dalsza obserwacja, której zakres zależy od rodzaju leczenia i stanu pacjentki.

Po rozpoczęciu terapii farmakologicznej lekarz ocenia przede wszystkim nasilenie objawów, tolerancję leków i ewentualne działania niepożądane.

Po embolizacji kontrola może obejmować konsultację kliniczną oraz badania obrazowe, takie jak USG lub rezonans magnetyczny, jeśli istnieją ku temu wskazania.

Lekarz może oceniać:

  • zmianę intensywności krwawień;
  • nasilenie bólu miesiączkowego;
  • wpływ leczenia na codzienne funkcjonowanie;
  • obraz macicy w badaniach kontrolnych;
  • występowanie ewentualnych powikłań lub nawrotu objawów.

Terminy kontroli są ustalane indywidualnie. Sam fakt zachowania macicy nie oznacza, że dalsza obserwacja nie będzie potrzebna.

Jak wybrać odpowiednią metodę leczenia adenomiozy?

Wybór leczenia powinien opierać się na szczegółowej ocenie medycznej i rozmowie z pacjentką. Istotne jest nie tylko zmniejszenie dolegliwości, ale także uwzględnienie jej potrzeb i długoterminowych planów.

Przed podjęciem decyzji warto ustalić:

  1. Czy rozpoznanie adenomiozy zostało dostatecznie potwierdzone?
  2. Czy obecne objawy mogą być związane również z innymi chorobami?
  3. Jakie leczenie farmakologiczne zostało już zastosowane i z jakim rezultatem?
  4. Czy w danym przypadku możliwe jest wykonanie zabiegu oszczędzającego macicę?
  5. Jakie korzyści i zagrożenia wiążą się z proponowaną procedurą?
  6. Czy wybrane leczenie może wpłynąć na płodność i przyszłą ciążę?
  7. Jak będzie wyglądać obserwacja po zakończeniu terapii?

Odpowiedzi pomagają wspólnie z lekarzem wybrać sposób leczenia najlepiej dopasowany do sytuacji klinicznej.

Najczęściej zadawane pytania dotyczące leczenia adenomiozy (FAQ)

Czy adenomiozę można wyleczyć bez usuwania macicy?

Można skutecznie łagodzić objawy adenomiozy bez usuwania macicy. Stosuje się w tym celu leczenie farmakologiczne, hormonalne oraz wybrane zabiegi oszczędzające narząd. Nie wszystkie metody prowadzą jednak do trwałego ustąpienia choroby, a objawy mogą powracać.

Czy adenomioza może się cofnąć samoistnie?

U części kobiet dolegliwości związane z adenomiozą zmniejszają się po menopauzie wskutek zmian hormonalnych. Nie należy jednak zakładać, że choroba ustąpi samoistnie u każdej pacjentki. Nasilone objawy wymagają diagnostyki i odpowiedniego postępowania.

Czy embolizacja jest alternatywą dla histerektomii?

U wybranych pacjentek embolizacja tętnic macicznych może stanowić alternatywę dla operacyjnego usunięcia macicy. Zabieg pozwala zachować narząd i może ograniczyć nasilenie bólu oraz krwawień. Nie jest jednak odpowiedni dla wszystkich kobiet, a poprawa objawów nie jest gwarantowana.

Czy embolizacja adenomiozy jest bolesna?

Sam zabieg przeprowadza się z zastosowaniem odpowiedniego znieczulenia i leczenia przeciwbólowego. Po embolizacji mogą występować bóle i skurcze podbrzusza, niekiedy o znacznym nasileniu. Personel medyczny dobiera postępowanie przeciwbólowe do potrzeb pacjentki.

Czy adenomioza może powrócić po leczeniu?

Tak. Po leczeniu farmakologicznym oraz niektórych zabiegach oszczędzających macicę objawy mogą pojawić się ponownie. Ryzyko nawrotu zależy od zastosowanej metody, charakteru zmian i indywidualnej sytuacji klinicznej.

Czy adenomioza oznacza konieczność usunięcia macicy?

Nie. Histerektomia nie jest jedyną metodą leczenia adenomiozy. W wielu przypadkach możliwe jest zastosowanie leczenia zachowawczego lub małoinwazyjnego. Usunięcie macicy rozważa się przede wszystkim wtedy, gdy objawy są nasilone, inne metody okazują się niewystarczające, a pacjentka nie planuje przyszłej ciąży.

Czy z adenomiozą można zajść w ciążę?

Tak. Adenomioza nie oznacza automatycznie niepłodności. Może jednak utrudniać zajście w ciążę i wiązać się ze zwiększonym ryzykiem określonych powikłań. Kobiety planujące macierzyństwo powinny omówić diagnostykę i możliwości leczenia z ginekologiem.

Podsumowanie – leczenie adenomiozy bez usuwania macicy jest możliwe

Adenomioza jest chorobą, która może istotnie wpływać na samopoczucie i jakość życia, ale jej rozpoznanie nie oznacza automatycznie konieczności usunięcia macicy.

Dostępne możliwości obejmują leczenie przeciwbólowe, terapię hormonalną i wybrane zabiegi oszczędzające narząd. Jedną z takich metod jest embolizacja tętnic macicznych, pozwalająca ograniczyć ukrwienie zmienionych chorobowo tkanek bez klasycznej operacji usunięcia macicy.

Decyzja o zastosowaniu embolizacji lub innej procedury powinna być poprzedzona odpowiednią diagnostyką i kwalifikacją specjalistyczną. Szczególnej uwagi wymaga sytuacja kobiet planujących ciążę, ponieważ nie wszystkie zabiegi zachowujące macicę są równie korzystne z punktu widzenia płodności.

Jeżeli zmagasz się z objawami adenomiozy i chcesz poznać możliwości leczenia bez usuwania macicy, warto skonsultować się ze specjalistą. Ocena wyników badań oraz dotychczasowego leczenia pozwoli ustalić, czy embolizacja tętnic macicznych może być rozważana w Twoim przypadku.

Powiązana usługa: Embolizacja tętnic macicznych w leczeniu adenomiozy.

W celu uzyskania informacji o konsultacji i kwalifikacji do zabiegu skontaktuj się z gabinetem.

Artykuł ma charakter informacyjny i nie zastępuje indywidualnej konsultacji lekarskiej.